إِنَّ أَبْوَابَ الْجِنَانِ فِي هَذَا الشَّهْرِ مُفَتَّحَةٌ :

چنانچه قبلا بیان شد ماه رمضان ماه رحمت و برکت است در این ماه برای انجام کارهای کوچک قواب های بزرگ می دهند خوابش عبادت است. نفس کشیدن آن ثواب دارد و... همه چیز برای اینکه انسان به جبران بپردازدو توبه کند، فراهم است. لذا پیامبر تعبیر می کند که درهای بهشت بازند و درهای جهنم بسته اند. خداوند در اين ماه به بهانه هاى مختلف، بندگانش را مى آمرزد. از سوی دیگر به دلیل گرسنگی و تشنگی، قوای جسمی انسان نیز تحلیل می رود و از انجام برخی گناهانی که با اعضاء و جوارح انجام می شود، دوری می جوید. لذا زمینه گناه نیز کمتر می شود که پیامبر از آن به در غل و زنجیر بودن شیاطین تعبیر کرده است. به هر حال حضرت می خواهد بفرماید همه چیز برای خوب شدن فراهم است فقط باید بخواهیم. 

 

 قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام فَقُمْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ فِي هَذَا الشَّهْرِ؟ فَقَالَ يَا أَبَا الْحَسَنِ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ فِي هَذَا الشَّهْرِ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ.

 علي عليه السلام مي فرمايد: در اين حال از جا برخاسته و عرض كردم، اي پيامبر خدا! برترين اعمال در اين ماه چيست؟ حضرت فرمود: اي ابا الحسن! برترين اعمال در اين ماه پرهيز از محرمات است.

پیامبر اکرم در پاسخ به پرسش امیرالمومنین، ورع از محرمات الهی را برترین کارها در این ماه شریف ذکر می کند. ورع به معنای خودداری از انجام گناه است. طریحی معتقد است که گرچه معنای اصلی ورع همان خودداری از ارتکاب گناه است اما در لغت به معنای مطلق خودداری است هر چند از گناه نباشد.[1] بنابراین رسول الله بالاترین عمل را عدم ارتکاب گناه در این ماه ذکر می کند. شاید به این دلیل باشد که چه بسا برخی  از عبادات در اثر  گناه از نامه عمل انسان پاك و محو شود. مانند خرمنی که از درو محصولی که یک سال کشاورز برای آن کار کرده است اما یک آتش کوچک می تواند تمامی خرمن را نابود کند،انسان نیز با مواظبت، تلاش و انجام اعمال صالح، ثوابی را جمع می کند که گاه با گناهی آن را از بین می برد.

برخی از منابع:

۱. سيد عبدالحسين دستغيب، خطبه شعبانيه (در ضمن كتاب سيدالشهدا ) چاپ سوم، كتابخانه مسجد جامع عتيق شيراز

۲. محمدتقي ناطقي، ره توشه دو جهان (شرح خطبه شعبانيه )،سايه، تهران، اول، ۱۳۷۹  

۳. سيد محمدعلي جزائري (آل غفور)،شرح خطبه شعبانيه پيامبر اكرم (ص)،

۴. محمود جوهري، شرح واره ايي بر خطبه شعبانيه، گلستان قرآن، ش ۴۵ و ۴۷



[1]فخرالدین الطریحی، مجمع البحرین، ج4، ص 401، المکتبه المرتضویه