امام حسین(ع) در دعوت مردم به سوی حق جاى هیچ عذر و بهانه‌اى براى كسى باقی نگذارد و بي‌دريغ خيرخواهى می كرد و با تمامی وجود در راه خدا قدم گذارد تا اینکه هر چه داشت در راه او داد تا بندگانش را از گرداب جهالت و نادانى و سرگردانى در وادى گمراهى برهاند.

در این فراز از زیارت اربعین بر چند نکته تاکید شده است.

·        امام جای هیچ عذر و بهانه ایی برای کسی باقی نگذارد.

·        وی با تمام وجود برای تعالی حق گام برداشت و هر چه داشت در این راه داد.

·        هدف امام نجات دو گروه بود؛ اول، انسان سرگردانی که راه صحیح را نمی داند و دوم، انسانی که گرچه اگر خوب تامل کند می تواند درست را از نادرست تشخیص دهد اما نابخردانه و شتابزده عمل می کند.